Rola witaminy D i selenu w leczeniu Choroby Hashimoto

hashimoto

 Studentka VI roku farmacji

Spośród diagnozowanych przypadków autoagresji, aż 30% to Autoimmunologiczne Zapalenie Tarczycy (AITD), czyli Choroba Hashimoto. Ze względu na różny stopień manifestacji choroby ciężko określić odsetek populacji cierpiącej na nią, jednakże według statystyk to kobiety są bardziej narażone niż mężczyźni
(15-20 razy), a szczyt zachorowań przypada na okres między 30, a 50 rokiem życia. Do tej pory nie udało się poznać bezpośredniej przyczyny choroby, wiadomo jedynie, że w jej rozwój zaangażowanych jest wiele czynników biologicznych, które w sposób niekontrolowany mogą prowadzić do apoptozy komórek i atrofii, czyli zaniku tarczycy. Warto zaznaczyć, że choroba Hashimoto, to wynik zaburzeń funkcjonowania układu odpornościowego, a podwyższony poziom przeciwciał może również wiązać się z występowaniem innego schorzenia autoimmunologicznego (gł.: anemii złośliwej, tocznia rumieniowatego układowego, choroby Addisona, celiakii czy bielactwa), z kolei współistnienie innych chorób autoimmunologicznych stwierdzono u 14,3% chorych na AITD.


CZYNNIKI RYZYKA

Obniżony poziom selenu w organizmie, niedobór witaminy D, zbyt wysoki poziom jodu oraz ciąża to czynniki zwiększające ryzyko rozwoju choroby Hashimoto. Z kolei, co zaskakujące, według dotychczasowych badań spożywanie alkoholu czy palenie papierosów, wpływają ochronnie na tarczyce, przez co zmniejszają ryzyko wystąpienia AITD. Wykazano również, że stres nie ma istotnego wpływu na rozwój choroby.

DIAGNOSTYKA

Gruczoł tarczowy ulega stopniowemu zmniejszeniu, przez co staje się mniej wydajny, produkując coraz mniejsze ilości hormonów – trójjodotyroniny (T3) oraz lewotyroksyny (T4). Dlatego poziomy tych hormonów w organizmie są obniżone, z kolei poziom hormonu tyreotropowego (TSH), którego funkcją jest pobudzenie tarczycy do pracy, jest podwyższony. Jednocześnie w surowicy pacjenta pojawiają się charakterystyczne dla AITD przeciwciała skierowane przeciwko peroksydazie tarczycowej (anty-TPO) oraz przeciwko tyreoglobulinie (anty-TG).

OBJAWY CHOROBY

Objawy choroby Hashimoto wynikają z postępującej niedoczynności tarczycy, a zmniejszenie produkcji hormonów przez gruczoł skutkuje obniżeniem metabolizmu organizmu, co objawia się:

  • wysuszeniem skóry (szczególnie na kolanach i łokciach)
  • wzrostem masy ciała i obrzękami
  • uczuciem ucisku w okolicy gruczołu tarczowego
  • osłabieniem i sennością
  • demencją, zaburzeniami pamięci, depresją
  • nieregularnymi miesiączkami
  • pogorszeniem kondycji i wypadaniem włosów
  • uczuciem zimna, zimne stopy i dłonie.

LECZENIE PODSTAWOWE

Obecnie leczenie autoimmunologicznego zapalenia tarczycy sprowadza się do uzupełniania niedoborów hormonalnych. W tym celu pacjentom podaje się lewotyroksynęw dawce dostosowanej indywidualnie do potrzeb pacjenta (przykładowe preparaty zawierające Levothyroxinum natricum: Euthyrox N, Letrox, Levothyroxine Teva).

LECZENIE WSPOMAGAJĄCE

Choroba Hashimoto jako wynik zaburzeń funkcjonowania układu odpornościowego wymaga, nie tylko uzupełniania niedoborów hormonalnych, ale również przywrócenia naturalnej równowagi immunologicznej organizmu przez obniżenie poziomu przeciwciał.

Według aktualnych doniesień, w przebiegu AITD, istotne znaczenie ma suplementacja witaminy D i selenu. Zaobserwowano zależność między poziomem witaminy D, a poziomem przeciwciał anty-TPO, w organizmach osób cierpiących na chorobę Hashimoto. Spośród 218 badanych, podwyższony poziom przeciwciał anty-TPO występował jedynie u 32 osób z prawidłowym poziomem witaminy D, natomiast aż u 186 osób z obniżoną zawartością witaminy D w organizmie, której suplementacja pozwoliła obniżyć poziom przeciwciał anty-TPO, nawet o 20%. Wykazano również, że selen, w dawkach od 100 do 200µg na dobę, powoduje obniżenie poziomu przeciwciał anty-TPO oraz anty-TG, dodatkowo suplementacja selenu pozwoliła poprawić echogeniczność
(w ultrasonografii) tarczycy oraz samopoczucie pacjentów.

Źródła witaminy D

Przede wszystkim witamina D powstaje naturalnie w organizmie człowieka podczas syntezy inicjowanej promieniami słonecznymi, jak udowodniono już 15 minutowa ekspozycja pozwala na uzupełnienie dziennego zapotrzebowania na witaminę D o około 80%. Dlatego najbardziej narażeni na niedobory są pacjenci powyżej
65 roku życia, a wynika to zarówno ze zmniejszonej ekspozycji na słońce jak i z osłabionej wydajności syntezy skórnej.

W naszej strefie klimatycznej naturalna synteza witaminy D możliwa jest jedynie w okresie od kwietnia do września, a w pozostałych miesiącach zaleca się uzupełnianie witaminy D z innych źródeł, gdyż zgromadzone w tkance tłuszczowej zapasy wystarczają na dwa miesiące. Jaja, pełne mleko i produkty mleczne, oleje roślinne, sery dojrzewające oraz mięso ryb to główne pokarmy, będące źródłami witaminy D. Z kolei dla wegan i wegetarian witamina D dostępna jest w grzybach, należy jednak pamiętać, iż znajduje się tam w postaci witaminy D2 (ergokalcyferol), która jest słabiej przyswajalna.

Źródła selenu

Prawidłowa dieta, zdrowego człowieka zapewnia pełne zapotrzebowanie organizmu na selen, który obecny jest głównie w mięsie i owocach morza, natomiast u wegan i wegetarian deficyt tego pierwiastka można uzupełnić dzięki orzechom brazylijskim. Wchłanianie selenu ułatwiają: białko (a dokładnie zawarty w nim aminokwas – metionina) oraz witaminy A, C i E, które w preparatach występują w skojarzeniu oraz inne związki o charakterze przeciwutleniającym.

ZAPAMIĘTAJ ! 

Suplementację wit. D i selenu należy prowadzić regularnie i przez długi okres (od kilku tygodni do kilkunastu miesięcy), ponieważ jedynie w ten sposób można osiągnąć zamierzone rezultaty.

 

 

0 comments
Previous Post
interakcje
Next Post
cukrzyca_ciezarnych_opieka_farm

Dostęp do zawartości serwisu opiekafarm.pl jest możliwy dla osób uprawnionych do wystawia recept lub osób prowadzących obrót produktami leczniczymi.